Wernisaż wystawy “Między obrazem a tkaniną”

Opening of the exhibition “Between Image and Textile”

Vernissage der Ausstellung „Zwischen Bild und Textil”

Czas pędzi tak szybko, że dopiero teraz mam chwilę, żeby usiąść i opisać to, co wydarzyło się podczas mojego wernisażu i wystawy. Emocje już trochę opadły, ale wciąż czuję w sobie ten ciepły dreszcz — taki, który pojawia się tylko wtedy, gdy sztuka spotyka się z ludźmi.

Time has been running so fast that only now do I finally have a quiet moment to write about my vernissage and exhibition. The emotions have settled a little, but I can still feel that warm shiver — the kind that appears only when art meets people.

Die Zeit vergeht so schnell, dass ich erst jetzt einen ruhigen Moment finde, um über meine Vernissage und Ausstellung zu schreiben. Die Emotionen haben sich etwas gelegt, aber ich spüre immer noch dieses warme Kribbeln – das Gefühl, das nur entsteht, wenn Kunst auf Menschen trifft.

Wernisaż był dla mnie wyjątkowym momentem. Nie tylko dlatego, że mogłam zaprezentować swoje prace, ale przede wszystkim dlatego, że zobaczyłam, jak różnie są odbierane — jak każdy patrzy na nie przez własny pryzmat, własne doświadczenia, własną wrażliwość. To zawsze mnie porusza. Rozmowy, uśmiechy, pytania, drobne gesty — wszystko to tworzy atmosferę, której nie da się odtworzyć w żadnym innym miejscu.

The opening was a truly special moment for me. Not only because I could present my works, but because I could see how differently they were received — how everyone looked at them through their own experiences, sensitivity, and stories. That always moves me. The conversations, smiles, questions, and small gestures created an atmosphere that cannot be recreated anywhere else.

Die Vernissage war für mich ein ganz besonderer Moment. Nicht nur, weil ich meine Arbeiten präsentieren konnte, sondern vor allem, weil ich sehen durfte, wie unterschiedlich sie wahrgenommen wurden – wie jeder sie durch seine eigene Erfahrung, Sensibilität und Geschichte betrachtet. Das berührt mich jedes Mal. Die Gespräche, die Lächeln, die Fragen und kleinen Gesten schufen eine Atmosphäre, die man nirgendwo sonst wiederholen kann.

Wystawa trwa, a ja wciąż wracam myślami do tych pierwszych chwil, kiedy sala wypełniła się ludźmi. To niesamowite uczucie widzieć swoje prace w przestrzeni, która nagle zaczyna żyć dzięki obecności innych. Jestem ogromnie wdzięczna każdej osobie, która przyszła, zatrzymała się choć na moment, spojrzała, zapytała, podzieliła się refleksją. To właśnie te spotkania nadają sens całej pracy, godzinom spędzonym w pracowni, decyzjom, które czasem wydają się błahe, a czasem ogromnie trudne.

The exhibition continues, and I keep returning in my thoughts to those first moments when the room filled with people. It is an incredible feeling to see your works in a space that suddenly comes alive thanks to the presence of others. I am deeply grateful to everyone who came, paused even for a moment, looked, asked, or shared a reflection. These encounters give meaning to all the hours spent in the studio, to every decision — both the easy and the difficult ones.

Die Ausstellung läuft weiter, und ich denke immer wieder an die ersten Augenblicke zurück, als sich der Raum mit Menschen füllte. Es ist ein unglaubliches Gefühl, die eigenen Werke in einem Raum zu sehen, der durch die Anwesenheit anderer plötzlich lebendig wird. Ich bin jedem dankbar, der gekommen ist, der stehen geblieben ist, geschaut, gefragt oder einen Gedanken geteilt hat. Diese Begegnungen geben all den Stunden im Atelier einen tieferen Sinn – jeder Entscheidung, ob leicht oder schwer.

Dziękuję, że byliście ze mną w tym ważnym dla mnie czasie. A jeśli jeszcze nie mieliście okazji zobaczyć wystawy — serdecznie zapraszam. Warto pozwolić sobie na chwilę zatrzymania.

Thank you for being with me during this important time. And if you haven’t had the chance to see the exhibition yet — I warmly invite you. It’s worth allowing yourself a moment to slow down.

Danke, dass ihr in dieser wichtigen Zeit bei mir wart. Und falls ihr die Ausstellung noch nicht gesehen habt – ich lade euch herzlich ein. Es lohnt sich, sich einen Moment des Innehaltens zu gönnen.