Bój o życie

Zaczęło się od maleńkiej bakterii a skończyło walką o życie.

Jak pamiętacie w poprzednim poście Pimpuś miał uszkodzoną błonę bębenkową z powodu bakterii. Zaczął dostawać antybiotyki. Spowodowało to wielki roztrój żołądka, a w ostateczności niedrożność.

Przestał jeść i pić, nie bobczył, miał bardzo napięty brzuszek. Siedział w kącie i zgrzytał zębami. Zgrzytanie u królików bardzo często jest objawem bólu. Króliki cierpiące na niedrożność układu pokarmowego czasami po prostu poddają się i umierają (tak to wygląda), możliwe, że czasami z powodu ekstremalnego bólu brzucha.

Pojechaliśmy do weterynarza i zaczęła się walka o życie. Kilkanaście razy dziennie karmiłam go strzykawką z karmą ratunkową dla królików. Dostawał sok z ananasa na lepsze trawienie, lekarstwa, masowałam mu bardzo delikatnie brzuszek.

Serce mi się krajało gdy widziałam jak cierpi.

W pewnym momencie było już bardzo źle. Bałam się że nie przeżyje następnej nocy. Strasznie to przeżywałam. Mój czas oraz myśli poświęcone były tylko Pimpusiowi.

W czwartek nastąpiła niewielka poprawa, a w piątek zaczął powolutku jeść. Pojawiły się wyczekiwane przez wszystkich w domu, bobki.

W tym momencie wiedziałam, że moje słoneczko jest uratowane.

Przez te wszystkie dni, moje myśli skierowane były tylko na Pimpusia więc o jakimkolwiek szyciu nie było mowy. Mam nadzieję, że nadrobię to wszystko w przyszłym tygodniu i pochwalę się postępami.