Uniwersytet Ludowy Rzemiosła Artystycznego – marzec

Najpierw się pochwalę! Udało mi się zostać półfinalistką pokazu AQS QuiltWeek® – Paducah 2024, i jestem z tego niesamowicie dumna. Trzymajcie kciuki, zawsze warto marzyć!

Teraz wracając do rzeczywistości… Ostatnio tyle się dzieje! Zostały już tylko trzy miesiące, więc semestr trzeba powoli zamykać.

Rozpocznę od etnografii prowadzonej przez Helenę Urbańczyk. Nareszcie zaliczyłam ten przedmiot. Powiem Wam, że bardzo się stresowałam, ale się udało!

Z historii sztuki, prowadzonej przez Beatę Bałut, zaliczenie uzyskałam już dawno temu, i jestem z tego bardzo zadowolona. Czasami warto się przyłożyć do przedmiotu.

Z Anną Sawicką miałam zajęcia z haftu i koronki. Skończyłam moją koronkę rumuńską. Dodatkowo zrobiłam haft regionalny “kaszubski szkoła Żukowska” ściegiem płaskim i sznureczkiem.

Początki haftu kaszubskiego sięgają XIII wieku i były związane z żeńskimi zgromadzeniami zakonnymi, takimi jak norbertanki z Żukowa i benedyktynki z Żarnowca. W szkole żukowskiej, haft charakteryzuje się siedmioma kolorami, z przewagą błękitu. Wzory są oszczędne i nawiązują do haftów klasztornych. Szkoła żukowska powstała w 1935 roku i przejęła tradycję poklasztornego haftu norbertanek. Jej propagatorkami były siostry Jadwiga i Zofia Ptach z Żukowa.

Haft kaszubski to nie tylko przeszłość, ale także żywa tradycja, która znajduje zastosowanie w nowoczesnym wzornictwie. Dzięki Etno designowi, różne odmiany haftu kaszubskiego nadal inspirują i zachwycają swoją piękną prostotą.

Na ceramice tym razem przygotowywałam naczynia pod Raku. Jest to metoda, gdzie naczynia wyjmuje się z pieca (temperatura 900–1150°C) specjalnymi szczypcami. Następnie poddaje się je redukcji np. w wodzie, trocinach czy trawie, które pozostawiają ślady na naczyniach w postaci odcisków narzędzi, trawy i liści. Zrobiłam kulę, myślę, że będzie pięknie wyglądać po zastosowaniu tej metody.

Zrobiłam także konika. Tu zastosujemy wypał dołowy. Wypał w dole to prymitywna metoda wypalania ceramiki, stosowana przez wiele kultur na całym świecie od setek lat. Pozwala na uzyskanie unikalnych efektów na powierzchni ceramiki. Gotowe wyroby ceramiczne są układane w wykopanym w ziemi dole na trocinach, poprzetykane gałązkami, a na końcu przykryte stosem drewna. Następnie drewno jest podpalane od góry. Przez kilka godzin dorzuca się drewno, aż ogień zejdzie do dna dołu. Temperatura wewnątrz dołu może osiągać nawet 1000°C. Po wypaleniu dół jest przykrywany i pozostawiony do ostygnięcia. Zobaczymy, czy mój konik to przetrzyma.

Zaczęły się również zajęcia z rzeźby w drewnie prowadzone przez Marię Kondrad. Na początku, nim jeszcze chwyciłyśmy za dłuta, robiłyśmy płaskorzeźbę w glinie.

Następnie przyszedł czas na wiklinę. Marzy mi się, aby idealnie opanować tę sztukę. Muszę kupić wiklinę, żeby ćwiczyć w domu. To jest zalecenie naszej szefowej wikliniarstwa, Katarzyny Onacko, jeśli chcemy być w niej dobrzy.

A ostatnie zajęcia, które były chyba najbardziej pracochłonne, to tkactwo, prowadzone z Eweliną Matusiak-Wyderką. Powiem tak, wydawało mi się, że to takie proste.