Ruda

Pamiętacie mojego „Zająca w ogrodzie”. Oto on.

Zajączek wisiał sobie u mnie na klatce schodowej i za każdym razem gdy przechodziłam obok niego skarżył się, że czuje się bardzo samotny.

Żeby nie słuchać tego narzekania postanowiłam sprawić mu koleżankę. Koleżanka ma na imię Ruda.

Jako tkaninę wierzchnią użyłam bawełnę „White on White Dry Brush” z kolekcji Essential Basics firmy Wilmington Prints. Tkanina bawełniana jednobarwna to Kona Red czerwona. Tkanina bawełniana czarna to Ditte.

Nie będę opisywać Wam jak powstawała moja wiewiórka. O wszystkich etapach szycia możecie poczytać sobie tutaj gdy tworzyłam zająca.

Muszę powiedzieć Wam, że to nie była taka fajna zabawa jak za pierwszym razem. Wszystkiemu winna była czerwona tkanina firmy Kona. Pierwszy raz spotkałam się z tym, że tkanina może aż tak się strzępić.

I nie pomogło nawet podklejenie flizeliną. Mogłabym powiedzieć, że zaczynała się strzępić już od samego patrzenia na nią. To był koszmar. I ten koszmar towarzyszył mi przez prawie cały etap powstawania wiewiórki. Nawet podczas pikowania.

Dziś, dzięki Sylwii 2 wiem, że przed zaczęciem pracy z taką tkaniną, należy poddać ją procesowi krochmalenia. Dzięki temu włókna posklejają się i ograniczy to strzępienie się tkaniny.

Buuu. Szkoda, że dowiedziałam się o tym jak już skończyłam pracę.

Poniżej podaję przepis na krochmal, może komuś się przyda. Mnie na pewno, jeśli postanowię do mojej gromadki dorobić następne zwierzątko.

Przepis na krochmal:

Pół szklanki skrobi ziemniaczanej. Jedna szklanka zimnej wody. Rozmieszać i wlać do pojemnika. Dolać powoli mieszając jeden litr wrzątku. Włożyć tkaninę i zamoczyć. Następnie pognieść tkaninę, rozwiesić, nie wyrzynać. Prasować po lewej stronie.

Ruda gotowa. Niestety z zającem poznają się dopiero gdy chłopak wróci z wystawy.