Farbowanie czas zacząć

Tydzień temu pisałam, że zaczynam nowy projekt (nazwę go „Parawan II”) i że muszę tylko przeglądnąć szafę, pofarbować co mi brakuje i do roboty.

Przeglądnęłam.

Uznałam, że moje zasoby tkanin są dość szczupłe i że potrzebuję niewielkiego uzupełnienia. Pocięłam więc trzy belki tkaniny i zabrałam się do farbowania.

Szaleństwo farbowania zaczęłam w poniedziałek. Dziś także mamy poniedziałek (tydzień później), a ja jeszcze farbuję.

I to nie koniec. Oprócz konkretnych kolorów, które potrzebuję (tak sobie to tłumaczę) będę jeszcze eksperymentować (jak dożyję). Przyznam się, że chwilowo jestem wykończona.

Wiem, że nic mnie nie goni, że mogę farbować z przerwami, ale jak tu przerwać. Jak już farbować to do bólu i tak właśnie robię. Ile mi to jeszcze zajmie? Sama nie wiem, wciągnęłam się.

Króliki mi tutaj nie pomagają. Oczami wyobraźni widzę wielokolorową Łatkę biegającą po farbiarni. Zmieniła bym jej nazwę na Tęcza (ale tak na serio myślę, że mogłoby być to dla niej szkodliwe). Jest za to Kitek, który kilka razy dziennie schodzi na dół na głaskanie i sprawdza postępy.

A postępy są, Sami zobaczcie.